بیاین ، بیاین بچه ها

با هم بریم تماشا

بارون می باره نم نم

تو کوه و دشت و صحرا

تو باغ پشت خونه

ببین زده جونه

کنار نهر جاریبوته سبز پونه

نشسته روی دیوار

خروس دم طلاییمی گه به روباه پیر

برو خیلی بلایی

سگ سپید گله

یه گوشه ای نشسته

خستگی درمی کنه

ببین چشماشو بسته

پیچیده بوی نونِ

کوکب خانم تو خونه

تازه و داغ با پنیر

می چسبه بی بهونه

مشدی رضا تو انبار

داس شو تیز می کنه

یه کمی قند می شکنه

اونا رو ریزمی کنه

خورشید اومد دوباره

آبی شده آسمون

نیگا بکن چه زیباست

حلقه رنگین کمون

پرنده ها می چرخند

تو آسمون با شادی

خدا کنه همیشه

پر اب باشه آبادی

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تهیه گننده : صلاح الدین احمد لواسانی

قسمت اول : گفتگو با خانم دکتر رامک حیدری 

 

 

 

• اینجا، صدای زندگی‌ست...

  صدای انسان‌هایی که شاید مسیرشان متفاوت باشد،

  اما رؤیاهایشان، امیدهایشان و قلب‌هایشان،

  مثل همه ما، برای زندگی می‌تپد.

  اینجا، صدای کسانی‌ست که با دیستروفی زندگی می‌کنند؛

  کسانی که هر روز، با صبوری و امید،

  یک قدم دیگر به سوی فردایی روشن‌تر برمی‌دارند.

  اینجا جایی‌ست برای شنیدن،

  برای گفتن،

  برای آگاهی،

  برای همدلی و همراهی.

  از تجربه‌های زندگی می‌گوییم،

  از چالش‌ها و توانمندی‌ها،

  از علم و درمان،

  از خانواده‌ها و همراهان،

  و از امیدی که هیچ محدودیتی نمی‌تواند آن را خاموش کند.

  این صدا، صدای ماست...

  صدای جامعه دیستروفی ایران.

  با هم می‌شنویم،

  با هم آگاه می‌شویم،

  و با هم، برای ساختن دنیایی بهتر قدم برمی‌داریم.

  اینجا رادیو دیستروفی ایران است؛

  صدای زندگی، صدای امید، صدای ما.*

 

   

 اینجا تهران است 

رادیو دسیتروفی ایران 

سراینده و  تهیه کننده  :   صلاح الدین احمد لواسانی

گوینده : رضا  نیک مهر

دیری ست ،

این دل بی جهت ،

نا مهربانی می کند

غم می خورد ،

کز می کند ،

میل جوانی می کند.

 

فریاد مستی

می کشد ،

بی ترس و بیم

از محتسب

بر جانم ، آتش می زند.

من را

روانی می کند.

 

در آسمانها

می پرد ،

چون طائران

تیز پر

گاهی

به دریا می رود ،

یک دم

شبانی می کند.

 

اندی

صبور می شود ،

چون سنگ ،

سخت و بی صدا

یا دائما"

نق می زند ،

بلبل زبانی

می کند.

 

چون شمع

روشن می شود .

می سوزد از

راز درون

گل را

نوازش می دهد ،

بس

دل ستانی می کند.

 

گاهی

به چنگ و

رود و عود ،

آنی نشسته

در سجود

با پر

به جوهر می زند ،

نامه

پرانی می کند .

 

عاشق شده

گویی دلم ،

این است

شاید مشکلم

باید

ببینم تا به کی ،

دل

سر گرانی می کند؟